டிஜிட்டல் மேலாதிக்கமும் பொதுப்புத்தி உற்பத்தியும்: சமூக ஊடக அல்காரிதம்கள் வழி நிகழும் ‘மூளைச்சலவை’ அரசியல்

டிஜிட்டல் மேலாதிக்கமும் பொதுப்புத்தி உற்பத்தியும்: சமூக ஊடக அல்காரிதம்கள் வழி நிகழும் 'மூளைச்சலவை' அரசியல்

(A Global Analysis)

இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டின் ஜனநாயகம் எதிர்கொள்ளும் ஆகப்பெரும் சவால், 'வாக்குப்பெட்டிகளைப் பாதுகாப்பது' அல்ல; மாறாக, 'வாக்காளர்களின் சிந்தனையைப் பாதுகாப்பது'.

பாரம்பரியமாக அரசியல் கட்சிகள் தங்களின் கொள்கைகளை மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்க பல ஆண்டுகள் களப்பணி ஆற்ற வேண்டியிருந்தது. ஆனால், தற்கால டிஜிட்டல் யுகத்தில், "ரூட் மாபியா" (Route Mafia) அல்லது "டிஜிட்டல் ஆதிக்க நெட்வொர்க்" (Digital Hegemonic Network) போன்ற திட்டமிடப்பட்ட உத்திகள் மூலம், மிகக் குறுகிய காலத்திற்குள் மக்களின் பொதுப்புத்தியை மாற்றி, அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் போக்கு உலகளவில் அதிகரித்துள்ளது.

இப்போக்கு, சிந்தனைச் சுதந்திரத்தை எவ்வாறு அச்சுறுத்துகிறது என்பதை உலகளாவிய புள்ளிவிவர ஆதாரங்களுடன் இக்கட்டுரை பகுப்பாய்வு செய்கிறது.

கோட்பாட்டுப் பின்னணி:

‘சம்மதத்தை உற்பத்தி செய்தல்’ (Manufacturing Consent)

புகழ்பெற்ற மொழியியலாளரும் சமூக சிந்தனையாளருமான நோம் சாம்ஸ்கி (Noam Chomsky) மற்றும் எட்வர்ட் ஹெர்மன் ஆகியோர் முன்வைத்த "சம்மதத்தை உற்பத்தி செய்தல்" (Manufacturing Consent) என்ற கோட்பாடு, நவீன டிஜிட்டல் ஊடக சூழலுக்கு மிக கச்சிதமாகப் பொருந்துகிறது.

அதிகாரத்தில் இருப்பவர்கள் அல்லது அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றத் துடிப்பவர்கள், மக்களின் இயல்பான சம்மதத்தைப் பெறுவதில்லை; மாறாக, ஊடக உத்திகள் மூலம் "சம்மதத்தை செயற்கையாக உற்பத்தி செய்கிறார்கள்".

சமூக ஊடகங்களின் வருகைக்குப் பின், இக்கோட்பாடு "அல்காரிதமிக் டிஜிட்டல் மேலாதிக்கம்" (Algorithmic Digital Hegemony) ஆக உருமாறியுள்ளது.

உலகளாவிய ஆதாரங்களும் புள்ளிவிவரங்களும்

(Global Case Studies)

அமெரிக்க அதிபர் தேர்தல் (2016) & கேம்பிரிட்ஜ் அனாலிட்டிகா:

மக்களின் தரவுகளைக் கொண்டு அவர்களின் அரசியல் முடிவுகளை மாற்றியமைக்க முடியும் என்பதற்கு இதுவே முதல் உலகளாவிய சான்று.

புள்ளிவிவரத் தரவு:

கேம்பிரிட்ஜ் அனாலிட்டிகா நிறுவனம் சுமார் 87 மில்லியன் (8.7 கோடி) பேஸ்புக் பயனர்களின் தனிப்பட்ட தரவுகளை அவர்களின் அனுமதியின்றி திரட்டியது.

உத்தி:

ஒவ்வொரு வாக்காளரையும் அவர்களின் உளவியல் பண்புகளின் அடிப்படையில் (Psychographic profiling) ஐந்து வகைகளாகப் பிரித்தனர். பயந்த சுபாவம் கொண்டவர்களுக்குக் குற்றச் சம்பவங்கள் குறித்த செய்திகளையும், கோபக்காரர்களுக்கு எதிர்த்தரப்பின் மீதான அவதூறுகளையும் அல்காரிதம் மூலம் தொடர்ச்சியாகக் காண்பித்தனர்.

விளைவு:

2016 அமெரிக்கத் தேர்தலில், மிகக் குறைந்த வாக்கு வித்தியாசத்தில் (சுமார் 80,000 வாக்குகள் - மூன்று முக்கிய மாகாணங்களில்) டொனால்ட் டிரம்பின் வெற்றியை இத்தொழில்நுட்பம் தீர்மானித்தது.

பிரேசில் அதிபர் தேர்தல் (2018) & ‘வாட்ஸ்அப்’ பேரழிவு:

பிரேசிலில் பாரம்பரிய ஊடக பலமோ, வலுவான கட்சிப் பின்னணியோ இல்லாத சயீர் போல்சனாரோ (Jair Bolsonaro) ஆட்சியைப் பிடித்தது முற்றிலும் ஒரு டிஜிட்டல் அல்காரிதம் உத்தி.

புள்ளிவிவரத் தரவு:

பிரேசில் மக்கள் தொகையில் 120 மில்லியனுக்கும் அதிகமானோர் வாட்ஸ்அப் பயன்படுத்தினர். போல்சனாரோவின் ஆதரவுப் பிரமுகர்கள் மற்றும் நிறுவனங்கள், லட்சக்கணக்கான போலி வாட்ஸ்அப் கணக்குகளை (Fake profiles) விலைக்கு வாங்கினர்.

உத்தி:

தேர்தலுக்கு முந்தைய சில மாதங்களில், ஒரே நாளில் பல்லாயிரக்கணக்கான குழுக்களில் (Groups) எதிர்த்தரப்பிற்கு எதிரான போலி வீடியோக்களும், போல்சனாரோவை ஒரு 'இரட்சகர்' போலக் காட்டும் உள்ளடக்கங்களும் வினாடிக்கு வினாடி பகிரப்பட்டன. மாற்றுக்கருத்துக்கள் அக்குழுக்களில் உடனுக்குடன் நீக்கப்பட்டன.

விளைவு:

தீவிர வலதுசாரி சிந்தனைகள் கொண்ட போல்சனாரோ 55.1% வாக்குகள் பெற்று அதிபரானார்.

பிலிப்பைன்ஸ் தேர்தல் (2022) & வரலாற்றை மாற்றி எழுதிய ‘டிக்டாக்’:

சர்வாதிகாரி பெர்டினாண்ட் மார்கோஸின் மகன் போங்போங் மார்கோஸ் (Bongbong Marcos) 2022-ல் பிலிப்பைன்ஸின் அதிபரானார்.

புள்ளிவிவரத் தரவு:

பிலிப்பைன்ஸ் மக்கள் தொகையில் இளைஞர்கள் மற்றும் முதல்முறை வாக்காளர்களின் சதவீதம் மிக அதிகம். இவர்கள் சராசரியாக ஒரு நாளைக்கு 4 மணி நேரத்திற்கும் மேலாக சமூக ஊடகங்களில் செலவிடுகின்றனர்.

உத்தி:

அவரது தந்தையின் 20 ஆண்டுகால கொடூரமான சர்வாதிகார ஆட்சியை (மனித உரிமை மீறல்கள், பொருளாதார வீழ்ச்சி நிறைந்த காலம்), "பிலிப்பைன்ஸின் பொற்காலம்" என்று சித்தரித்து ஆயிரக்கணக்கான 30-வினாடி ரீல்ஸ் (Reels) மற்றும் டிக்டாக் வீடியோக்கள் பரப்பப்பட்டன.

விளைவு:

முறையான வரலாற்றுப் புத்தகங்களை வாசிக்காத தலைமுறையினர், இந்தத் தொடர் காட்சி ஊடகத் தாக்குதலால் (Visual Bombardment) வரலாற்றை மறந்து, அவருக்கு 58.7% வாக்குகளை அள்ளித் தந்தனர்.

“ரூட் மாபியா” / டிஜிட்டல் மேலாதிக்கத்தின் செயல்பாட்டு உத்திகள்

(Methodology of Digital Laundering)

இந்த அமைப்புகள் எவ்வாறு மக்களின் சிந்தனையைச் சலவை செய்கின்றன என்பதை நாம் நான்கு நிலைகளாகப் பிரிக்கலாம்:

[தகவல் குமிழிகள் (Echo Chambers)] ➔ [உணர்ச்சி மேலாண்மை (Affective Polarization)] ➔ [தொடர் காட்சித் தாக்குதல் (Content Bombardment)] ➔ [பொதுப்புத்தி உருவாக்கம்]

தகவல் குமிழிகள் (Echo Chambers):

சமூக ஊடகங்களின் அல்காரிதம்கள் நாம் எதை விரும்புகிறோமோ, அதை மட்டுமே மீண்டும் மீண்டும் காட்டும் தன்மை கொண்டவை. ஒரு குறிப்பிட்ட கட்சி அல்லது நபரைப் பற்றிய நேர்மறையான உள்ளடக்கத்தை ஒரு பயனர் பார்க்கத் தொடங்கினால், மாற்றுக்கருத்துக்களே வராதவாறு ஒரு "தகவல் குமிழி" அவருக்குள் உருவாக்கப்படுகிறது.

உணர்ச்சி மேலாண்மை (Affective Polarization):

அறிவார்ந்த விவாதங்களை விட, கோபம், அதீத ஈர்ப்பு, வெறுப்பு போன்ற தீவிர உணர்ச்சிகளே சமூக ஊடகங்களில் அதிக Engagement பெறுகின்றன. இந்த நெட்வொர்க்குகள் மக்களின் உணர்ச்சிகளைத் திட்டமிட்டுத் தூண்டிவிடுகின்றன.

தொடர் காட்சித் தாக்குதல் (Content Bombardment):

ஒரே நாளில் யூடியூப், முகநூல், இன்ஸ்டாகிராம், வாட்ஸ்அப் என அனைத்து வழிகளிலும் ஒரே மாதிரியான பிம்பத்தை (Image Building) கட்டமைப்பதன் மூலம், நடுநிலையாக சிந்திப்பவர்களையும் தங்களின் பக்கத்திற்கு ஈர்க்கிறார்கள்.

ஜனநாயகம் எதிர்கொள்ளும் பேராபத்துகள்

(Threats to Democratic Ethos)

கொள்கையற்ற அரசியல் (Depoliticization):

மக்களுக்கான வாழ்வாதாரப் பிரச்சினைகள், கல்வி, சுகாதாரம், பொருளாதாரம் போன்ற அத்தியாவசியக் கேள்விகள் டிஜிட்டல் மாயைகளால் பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டு, வெறும் 'பிம்ப அரசியல்' (Image Politics) முன்னிறுத்தப்படுகிறது.

சிந்தனைச் சோம்பேறித்தனம்:

ஆழமான வாசிப்பும், வரலாற்றுப் புரிதலும் அற்ற இளைய தலைமுறை, 15 வினாடி வீடியோக்களின் அடிப்படையில் தங்களின் அரசியல் நிலைப்பாடுகளைத் தீர்மானிக்கும் பேராபத்து நிகழ்கிறது.

அதிகாரப் பரவலாக்கலுக்கு எதிரான போக்கு:

பணபலமும், தொழில்நுட்பக் கட்டமைப்பும் கொண்ட பெருநிறுவனங்களின் மற்றும் கட்சிகளின் கைகளில் மட்டுமே அதிகாரம் குவிந்து, எளிய மக்களின் உண்மையான குரல்கள் அல்காரிதம்களால் ஒடுக்கப்படுகின்றன.

முடிவுரையும் மாணவர்களுக்கான வழிகாட்டுதலும்

(Conclusion & Call to Action)

“உங்களுக்கு இலவசமாகக் கிடைக்கும் ஒரு தயாரிப்புக்கு நீங்கள் பணம் செலுத்தவில்லை என்றால், அங்கே நீங்கள்தான் தயாரிப்பு (Product).”

டிஜிட்டல் யுகத்தின் இந்த விதியை மாணவர்கள் ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். சமூக ஊடகங்கள் வழங்கும் தகவல்களை அப்படியே உள்வாங்கிக் கொள்ளாமல், பகுத்தறிவுடனும் வரலாற்றுப் பின்புலத்துடனும் அணுகுவதே இந்த ‘மூளைச்சலவை’ அரசியலில் இருந்து தப்பிப்பதற்கான ஒரே வழி.

சுதந்திரமான ஜனநாயகம் என்பது அல்காரிதம்களால் தீர்மானிக்கப்படுவதல்ல; அது மக்களின் விழிப்புணர்வுமிக்க, சுயேச்சையான சிந்தனையால் மட்டுமே கட்டமைக்கப்பட வேண்டும்.

மாற்றுக்கருத்துக்களையும் வாசித்து, வரலாற்றை ஆராய்ந்து, பிம்ப வழிபாடுகளைத் தகர்த்துச் சிந்திப்பதே இன்றைய இளைய சமுதாயம் செய்ய வேண்டிய புரட்சி.

முனைவர் சா.பு. விக்னேஷ்

எழுத்தாளர் | சமூக செயற்பாட்டாளர் | அரசியல் விமர்சகர் |

17|05|2026